een kind krijgen is een groot wonder, voor sommige mensen is dit nog een groter wonder. Vanochtend in de dienst hoorden we het verhaal van een stel die iets heel bijzonders hadden meegemaakt. De man had chemotherapie gehad nav kanker en dan is kinderen krijgen ingewikkeld. Maar het bleek misschien toch mogelijk te zijn en ze kregen na een intensief medisch traject een kind waar ze heel dankbaar voor waren.
De afgelopen jaren hadden ze heel veel gehoopt op nog een kindje. Helaas kregen ze hierin met veel teleurstellingen te maken en vorig jaar januari gaven ze de hoop eigenlijk op dat dit nog zou gebeuren.
In mei gingen ze naar de Opwekkingsconferentie. Er was tijdens deze conferentie een preek over Abraham en Sara. In deze preek ging het over wat menselijk gezien onmogelijk is is mogelijk bij God (Sara was kinderloos en kreeg op hoge leeftijd nog een kind). De vrouw van het stel werd door deze preek heel erg geraakt. Er was na afloop ook de mogelijkheid om naar voren te komen en voor je te laten bidden. Zij ervoer daar een drempel in, haar man ging wel naar voren. Zij bleef op het veld.
Er kwam een jonge man naar haar toe. Hij tikte haar op de schouder en zei: “ik heb heel erg sterk de indruk dat ik voor je mag bidden”. Deze jonge man en zijn vrouw hadden een verhaal dat heel erg overeen kwam met dat van hen. Hij bad voor hen en voor de situatie waar ze zich in bevonden. De vrouw uit onze kerk zei dat ze het zo knap vond dat hij aan die impuls gehoor had gegeven. Waarop de jonge man zei: “ik kon bijna niet anders, ik werd gewoon naar je toegedreven”.
Na deze gebeurtenissen in mei zijn ze het laatste traject ingegaan en nog voor de zomervakantie zagen ze een kloppend hartje. En vanochtend stonden ze op het podium om hun kindje op te dragen aan God. Wat menselijk gezien onmogelijk is is mogelijk bij God.
