Home weblog jezus wij kunnen niet ophouden te spreken over de dingen die we gezien...

wij kunnen niet ophouden te spreken over de dingen die we gezien en gehoord hebben

0
11

Er is misschien wel geen grotere verandering denkbaar dan die welke plaatsvond in het leven van de discipelen van Jezus. Nog maar enkele dagen eerder waren ze doodsbang. Hun Meester was gevangengenomen, vernederd, gegeseld en aan een kruis genageld. Degene op wie ze al hun hoop hadden gevestigd, was gestorven. En met Hem leek ook hun toekomst verdwenen.

Uit angst voor de Joodse leiders hadden de discipelen zich achter gesloten deuren verscholen. Ze durfden nauwelijks naar buiten te komen. Petrus, die nog zo vastberaden had verklaard dat hij Jezus nooit in de steek zou laten, had Hem zelfs drie keer verloochend. De man die met zoveel overtuiging had gezegd dat hij Jezus zou volgen, zelfs als dat zijn leven zou kosten, was bezweken onder de druk van een paar eenvoudige vragen.

Maar toen gebeurde er iets wat alles veranderde. Jezus stond op uit de dood!

En Hij liet Zich zien aan Zijn volgelingen. Dezelfde Jezus die ze aan het kruis hadden zien sterven, stond levend voor hen. Ze zagen Hem, spraken met Hem en raakten overtuigd van een werkelijkheid die hun hele bestaan op zijn kop zou zetten: de dood had niet het laatste woord!

De angst die hen gevangen had gehouden, maakte plaats voor een vrijmoedigheid die nauwelijks te bevatten is. De discipelen die zich eerst verborgen hielden, stonden nu midden op straat en verkondigden dat Jezus de Messias is.

Een van de eerste indrukwekkende gebeurtenissen vond plaats bij de tempel in Jeruzalem. Petrus en Johannes waren op weg naar de tempel toen ze bij de poort een man tegenkwamen die al vanaf zijn geboorte verlamd was. Iedere dag werd hij daar neergezet om te bedelen. Zijn hele leven was hij afhankelijk geweest van anderen. Hij verwachtte waarschijnlijk niet meer dan een paar munten van de voorbijgangers.

Maar Petrus had iets heel anders voor hem in petto.

‘Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, dat geef ik u: in de Naam van Jezus Christus, de Nazarener, sta op en wandel!’ (Handelingen 3:6)

Petrus pakte de man bij zijn rechterhand en hielp hem overeind. En toen gebeurde het onvoorstelbare: zijn voeten en enkels werden stevig. De man sprong op, kon lopen en ging samen met Petrus en Johannes de tempel binnen. Hij liep, sprong en loofde God!

Wat een getuigenis! De mensen herkenden hem als de man die jarenlang bij de tempelpoort had gezeten. Ze waren buiten zichzelf van verwondering en verbazing.

En juist daar, midden tussen de verbaasde mensen, greep Petrus zijn kans. Hij begon de menigte toe te spreken. Hij wees niet naar zichzelf en Johannes alsof zij uit eigen kracht dit wonder hadden verricht. Nee, hij wees naar Jezus Christus. Dezelfde Jezus die kort daarvoor was gekruisigd, maar die God uit de dood had opgewekt.

Petrus spaarde zijn woorden niet. Hij wees zijn toehoorders op hun verantwoordelijkheid voor de dood van Jezus, maar verkondigde tegelijkertijd de geweldige boodschap van Gods genade: Jezus leeft!

En tegen wie sprak hij? Juist tegen de mensen die verantwoordelijk waren voor Zijn veroordeling en kruisiging. Tegen de leiders die Jezus uit de weg hadden willen ruimen, getuigden ze dat God Hem uit de dood had opgewekt.

Petrus, die enkele dagen eerder nog had gezegd dat hij Jezus niet kende, stond nu recht overeind en sprak vrijmoedig de mensenmenigte toe. Hij spaarde zijn woorden niet. Hij wees zijn toehoorders op hun verantwoordelijkheid voor de dood van Jezus, maar verkondigde tegelijkertijd de geweldige boodschap van Gods genade: Jezus leeft!

De gevolgen bleven niet uit. Duizenden mensen kwamen tot geloof.

De leiders waren woedend. Ze lieten Petrus en Johannes gevangennemen, bedreigden hen en verboden hun nog langer over Jezus te spreken. Maar hun antwoord is een van de meest indrukwekkende uitspraken uit de Bijbel geworden:

‘wij kunnen niet ophouden te spreken over de dingen die we gezien en gehoord hebben’ (Handelingen 4:20)

Wat een verandering! Van angstige mannen achter gesloten deuren naar moedige getuigen die zich door bedreigingen niet meer lieten tegenhouden.

Wat was er gebeurd? Waren het ineens andere mensen geworden? Nee. Het waren dezelfde discipelen, met dezelfde zwakheden en tekortkomingen. Maar ze hadden de opgestane Jezus ontmoet. En die ontmoeting had alles veranderd.

Ze wisten nu dat hun geloof niet gebaseerd was op een mooie droom, een inspirerend verhaal of een menselijke overtuiging. Ze hadden de levende Christus gezien!

Het zette bij de volgelingen van Jezus alles op de kop.

Een ontmoeting met Jezus kan ook bij ons alles op de kop zetten. Als je gaat ontdekken wie Hij echt is dan kun je niet meer zwijgen. Dan wil je het wel van de daken schreeuwen.

De belangrijkste vraag van je leven: wie is Jezus?

Jezus is er werkelijk geweest, de implicaties zijn enorm

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in