De Bijbel is eigenlijk een merkwaardig boek. Het is geen boek dat door één schrijver in een rustige periode aan een bureau is geschreven.
De Bijbel is een verzameling van 66 boeken, geschreven door tientallen verschillende auteurs, verspreid over een periode van vele eeuwen. Koningen en herders schreven erin. Profeten en vissers. Geleerden en eenvoudige mensen. De boeken ontstonden in verschillende tijden, onder totaal verschillende omstandigheden en op verschillende plaatsen.
En toch vormen ze samen één opmerkelijk verhaal. Hoe is dat mogelijk?
Eén grote lijn
Wanneer je de Bijbel oppervlakkig leest, lijken het misschien vooral losse verhalen. Genesis gaat over de schepping, Abraham en de zondeval. Exodus vertelt over Mozes en de bevrijding uit Egypte. Daarna volgen geschiedenis, poëzie, wijsheid, profetieën, evangeliën en brieven.
Maar wie de Bijbel als geheel gaat lezen, ontdekt een duidelijke rode draad.
Steeds opnieuw gaat het over God die de mens zoekt. Over de mens die zich van God afkeert. Over Gods beloften en Zijn verlangen om mensen te redden en te herstellen.
Die lijn begint al in Genesis en loopt door tot Openbaring.
Van Genesis naar Openbaring
Aan het begin van de Bijbel leeft de mens in volmaakte harmonie met God. Door de zonde komt daar een einde aan. De mens raakt verwijderd van zijn Schepper.
Maar het verhaal eindigt niet daar.
In Openbaring lezen we over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar God weer bij de mensen woont en waar dood, verdriet en pijn uiteindelijk verdwenen zijn.
De Bijbel begint dus met een goede schepping, vertelt vervolgens over de breuk en eindigt met herstel. Het draait uiteindelijk om Gods plan om de mens met Zichzelf te verzoenen.
Alles komt samen in Jezus
Een van de meest bijzondere aspecten van die eenheid is de manier waarop het Oude Testament vooruitwijst naar een komende Redder. Door de eeuwen heen spreken profeten over een Messias die zou komen.
Het Nieuwe Testament verkondigt vervolgens dat deze Messias Jezus Christus is. In Hem komen veel lijnen van de Bijbel samen: Gods beloften, het koningschap, vergeving, verlossing en de overwinning op de dood.
Jezus zelf verwees voortdurend naar de Schriften die wij het Oude Testament noemen. Na Zijn opstanding legde Hij aan Zijn leerlingen uit wat in de Schriften over Hem geschreven stond.
Jezus staat centraal
Uiteindelijk komt de hele Bijbel uit bij Jezus. Het Oude Testament kijkt vooruit naar Hem, de evangeliën vertellen over Zijn leven, sterven en opstanding en de brieven leggen uit wat Zijn komst betekent. Zelfs het laatste Bijbelboek kijkt vooruit naar de dag waarop Hij alles nieuw zal maken.
Jezus is daarmee niet zomaar één persoon in het Bijbelse verhaal. Hij is het middelpunt ervan. In Hem krijgen Gods beloften hun vervulling en wordt zichtbaar hoeveel God van mensen houdt. Wat in Genesis begint met een gebroken relatie tussen God en mens, vindt in Jezus de weg naar herstel.
Van Genesis tot Openbaring loopt één lijn: uiteindelijk wijst de Bijbel steeds weer naar Jezus Christus.
Jezus Christus gaat de wereld regeren vanuit Jeruzalem, daarom is er zoveel strijd om Israël
