Toen ik thuis was, hoorde ik voor het eerst de stem van God: ‘Je vroeg mij om hulp, en nu stuur je mijn mensen weg?’ Op dat moment werd ik overmand— ik voelde Gods aanwezigheid zo intens dat ik letterlijk tegen de grond gedrukt werd. Zelfs nu krijg ik er nog kippenvel van als ik eraan terugdenk.”
De Oekraïense Irina werd tien jaar lang gedwongen om als prostituee te werken en haar lichaam te verkopen op de Amsterdamse Wallen. Ze was het slachtoffer van mensenhandel en werd onder valse beloften vanuit het buitenland naar Nederland gelokt. Achter het raam schreeuwt ze het uit naar God.
Irina groeide op met een zware jeugd in haar geboorteland. Later trouwde ze met een man die gewelddadig bleek te zijn en haar uiteindelijk haar kinderen ontnam. Tot overmaat van ramp belandt ze in een situatie waarin ze wordt gedwongen om naakt op tafel te dansen in een bar. Op een dag biedt iemand haar een paspoort aan, met de belofte van betere werkomstandigheden in Nederland. Wat ze echter niet beseft, is dat ze in werkelijkheid in de greep van mensenhandel belandt en uiteindelijk in de prostitutie terechtkomt.
Irina: In 2006 was mijn pooier voor zaken in Italië. Ik moest echter gewoon doorwerken. Op een dag nam ik de trein en viel tijdens de rit in slaap. Toen ik plotseling wakker schrok, rende ik in paniek naar de deur en vergat mijn tas. Pas toen ik snel terugkeerde, merkte ik dat de tas verdwenen was. In die tas zaten 800 euro, drie mobiele telefoons en veertien sleutels van het pand waar ik werkte. Ik wist dat ik aan niemand kon uitleggen hoe deze belangrijke spullen zomaar weg waren. Overmand door wanhoop begon ik op straat te huilen. Uit het diepst van mijn ellende riep ik naar God: alstublieft, help mij!
Oude man
De volgende dag klinkt er geklop op Irina’s deur. Met een schok opent ze, bevreesd dat het de politie zou kunnen zijn. Tot haar verrassing staat er een oude man voor de deur. Hij beweert haar tas te hebben gevonden. In eerste instantie denkt Irina dat hij een grap maakt en reageert argwanend, maar zijn verhaal blijkt waar. In de tas zitten haar sleutels, paspoort, en al haar spullen. De man vertelt haar rustig dat ze zich op een donkere plek bevindt, maar dat God van haar houdt. Ondanks de erbarmelijke situatie waarin ze verzeild is geraakt als slachtoffer van mensenhandel, krijgt Irina op een bijzondere manier een teken: ze is niet vergeten. God kent haar en ziet haar strijd.
In 2012 besloot Irina uiteindelijk haar leven aan God toe te wijden. Ze vertelt: “Ik bad tot God en vroeg Hem om mij uit deze situatie te bevrijden. Diezelfde week kwamen er mensen langs die bezig waren met een outreach. Ze wilden voor me bidden omdat ze christen waren. Ik werd echter woedend en zei dat ik al genoeg problemen had. Ik zei zelfs dat ik hen nooit meer wilde zien. Maar hun reactie was heel vriendelijk. Toen ik thuis was, hoorde ik voor het eerst de stem van God: ‘Je vroeg mij om hulp, en nu stuur je mijn mensen weg?’ Op dat moment werd ik overmand— ik voelde Gods aanwezigheid zo intens dat ik letterlijk tegen de grond gedrukt werd. Zelfs nu krijg ik er nog kippenvel van als ik eraan terugdenk.” De week daarop zag ze opnieuw christenen op straat lopen. Deze keer klopte ze met kracht op het raam en vroeg hen om hulp en om voor haar te bidden.
het Scharlaken Koord
Irina heeft inmiddels de prostitutie achter zich gelaten. Dit was mede te danken aan haar contact met het Scharlaken Koord. Marja Sijpestein legt uit wat deze organisatie betekent voor vrouwen die slachtoffer zijn geworden van mensenhandel en seksuele uitbuiting. Marja legt uit: “De naam verwijst naar de Bijbelse prostituee Rachab, die een scharlaken koord aan haar raam hing om de verspieders van Israël te helpen. Met dit teken van geloof speelde ze een belangrijke rol voor het volk.” Vaak geven prostituees in eerste instantie aan dat alles goed met hen gaat, maar na verloop van tijd openen ze zich meer over hun leven. Ze blijken vaak opgezadeld te zijn met schulden en worden onder druk gezet door pooiers die bepalen wat ze moeten doen en hoeveel geld ze moeten afstaan.
zie hieronder het interview met Irina en Marja van het Scharlaken Koord
