Alle tijden kennen hun uitersten. Vrijwel nooit is de balans in evenwicht. Zo is onze losbandige tegenwoordige tijd het tegenovergestelde van de preutse Victoriaanse tijd.

Generaliserend gesproken kun je zeggen dat er vroeger veel nadruk gelegd werd op het verstand of de ratio, terwijl nu het gevoelsleven het nadrukkelijker voor het zeggen heeft. Gelukkig komt er na een uiterste meestal een correctie, zodat de balans toch wel weer in evenwicht komt. Dat iets in een bepaalde tijd benadrukt wordt is op zichzelf geen ramp, mits we oog blijven houden voor het geheel

In de calvinistisch gestempelde wereld was de Here vooral een zeer te duchten, almachtige God waarvoor te vrezen viel. God was heilig, toornend en rechtvaardig. Deze visie is in onze tijd grotendeels verdrongen door het beeld van een liefdevolle God; intiem en persoonlijk. Noem Hem je Vader of papa. Dat slaat soms wel door naar het platvloerse of zelfs godslasterlijke. Met eerbiedige Joden kijken we terecht vreemd op als iemand een sticker op z'n bilzak heeft met de tekst 'Jesus loves you'. Is dat eerbiedig genoeg?

Gevoelens

Tegenwoordig lijken gevoelens gelukkig weer hun legitieme plaats te hebben teruggevonden. We ontdekken verder dat we méér gevoelens hebben dan alleen blijdschap, en dat je als christen zelfs bang, angstig en boos mag zijn. Mag je inderdaad boos zijn? Ja, misschien zijn we zelfs wel te weinig vertoornd. Ook hierin is Jezus Zelf ons Voorbeeld. Gevoelens waren Hem niet vreemd. Hij schaamde er Zich zelfs in het openbaar niet voor om te huilen. De confrontatie met de dood (bij het graf van zijn juist begraven vriend Lazarus in Joh.11 ) bewerkte bij Hem 'verbolgenheid' (toornig, vergramd, briesend) en deed Hem huilen.

Jezus leer ik hierdoor beter kennen. Hij is niet langer de 'zoete lieve Heer', een soort slappe sinterklaas, evenmin als een slimme diplomaat, maar veeleer een Man met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Zeer fel en bewogen is Hij bijvoorbeeld als het over de 'misleiding van kleinen' gaat (Mat. 8:6). Incest is daarvan een verschrikkelijke uiting. Geef plaats of ruimte aan de toorn, maar wreek jezelf niet. Dat is aan Hemzelf, en voor een deel ook aan de overheid, die het zwaard immers niet voor niets draagt (Rom.12 en 13).

Rechtvaardigheid

Naar aanleiding van allerlei zinloos geweld in onze maatschappij, is er een roep om zwaardere straffen. Van nature heeft elk mens een zeker besef van goed en kwaad, mijn en dijn, oftewel een rechtvaardigheidsgevoel. Daarmee lijken we op onze Schepper. Is dit niet een prachtig aanknopingspunt in evangelisatie? Hoe bestaat het dat grote schurken een gewelddadig en overdadig leven kunnen leiden en tenslotte toch een milde dood sterven?

Aanklagers hebben de boef niet voor een rechtbank kunnen slepen. Het recht heeft zijn loop niet gehad. Nóg niet. Indien de overheid in gebreke blijft, dan zal God Zélf het onrecht wreken. Onrecht roept om vergelding. 'En toen Hij het vijfde zegel opende, zag ik onder het altaar de zielen van hen, die geslacht waren om het woord van God en om het getuigenis dat zij hadden. En zij riepen met luider stem en zeiden: Tot hoelang, o heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet aan hen, die op de aarde wonen? En aan elk hunner werd een wit gewaad gegeven, en hun werd gezegd, dat zij nog een korte tijd moesten rusten, totdat ook het getal vol zou zijn van hun mededienstknechten en hun broeders, die gedood zouden worden evenals zij' (Openb. 6:9-11).

Het oordeel wordt dus uitgesteld, maar niet afgesteld. Tenzij de misdadigers zich bekeren, is er voor hen een vreselijke toekomst. Het is een grote troost te weten dat God zowel liefdevol als rechtvaardig is. Bij Hem is wel balans. Hij kent en weegt zowel alle belastende als verzachtende omstandigheden. Het oordeel is in geen betere handen dan bij Hem, de rechtvaardige Rechter. Vooral, maar helaas niet alleen in Afrika, lopen de wraakgevoelens massaal uit de hand met rauwe slachtpartijen als gevolg.

Geweld schreeuwt om geweld. Ook in ons 'beschaafde(?)' Westen kunnen we een toename van geweld waarnemen: geweld dat gevoed wordt door spanningen, geweldsfilms, videospelletjes, verveling, drugs en alcohol. Mensen blijken bloeddorstig.

Jezus: Redder of Rechter

Bij de Here is dat anders: Abels bloed riep wrake van de Rechter af en Christus' bloed verzoening. Zelf droeg Hij de straf. Hij neemt het verdriet van de schepping en ons rechtsgevoel serieus. In Zijn liefde wil Hij daar niet overheen stappen. De schuldige mens kan dit zelf niet goedmaken. Maar God kan wel herstellen en deed dit ook in Christus.

Hij stierf op die historische plek, genaamd Golgotha. Verschillende moderne theologen ontkennen dat Jezus is gekomen om Gods toorn te dragen. Ondanks dit theologisch ongeloof, reinigt Jezus' bloed ons nog steeds van alle zonden, mits we ons zondaar-zijn erkennen en belijden. Jezus is je Redder of Rechter. Ook gelovigen zullen voor de rechterstoel verantwoording moeten afleggen (2 Cor. 5:10), niet om veroordeeld, maar wel geoordeeld te worden. Het recht zal uiteindelijk toch zegevieren.

Commentaar

Toevoegen Zoeken

Schrijf commentaar
Naam:
Email:	geen bericht bij:geen bericht bij:
Website:
Onderwerp:
UBBCode:	-kleur-aquazwartblauwfuchsiagrijsgroenlimoenmaroonnavyolivepaarsroodzilvertealwitgeel -grootte-tinysmallmediumlargehuge
	Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."