In de film Contact speelt Jodie Foster een wetenschapper die deel uitmaakt van een team dat naar buitenaardse intelligentie zoekt. Het deel, dat gebaseerd is op het echt bestaande SETI-team, telt wetenschappers die de ruimte afspeuren naar onmiskenbare tekenen van intelligent leven. Wat een onmiskenbaar teken van intelligent leven is? Een boodschap. inderdaad, zoiets als ‘Zet het afval buiten – mam’.

In de film raakt Foster helemaal opgewonden als haar antenne radiogolven opvangt die een intelligent patroon lijken te vertonen. ‘een, twee, drie, vijf, zeven, elf ….. dat zijn priemgetallen!’ roept ze uit. ‘Dat kan geen natuurlijk verschijnsel zijn!’.

In de natuur kunnen inderdaad willekeurige radiogolven ontstaan, maar als ze een boodschap bevatten hebben ze altijd een intelligente bron. Priemgetallen, van 1 tot 101 in volgorde van grootte, vormen een boodschap die alleen van een intelligent wezen afkomstig kan zijn.

Foster is er zo vast van overtuigd dat ze buitenaards leven heeft gevonden dat ze haar ontdekking openbaar maakt. Ze krijgt meteen bezoek van de overheid en het leger. ‘als het zo’n intelligente bron is, waarom spreken ze dan niet gewoon Engels?’, wordt er een beetje spottend gevraagd.

‘Omdat wiskunde de enige universele taal is!’, antwoordt Foster fel. Ze heeft natuurlijk gelijk. Alfabetten, en dus ook taal zelf, zijn uiteindelijk tot getallen te herleiden. Daarom is ons alfabet wiskundig gezien identiek aan het genetische DNA-alfabet en is de vergelijking tussen de informatie in cellen en encyclopedieen niet zomaar een analogie, maar is er letterlijk sprake van een een-op-een-relatie.

Terwijl Foster en haar collega’s later een complexere boodschap in de radiogolven ontdekken, zijn ze er absoluut van overtuigd dat de priemgetallen op zich al bewijzen dat de boodschap van intelligent leven afkomstig is. Hoe weten ze dat zo zeker? Omdat we keer op keer waarnemen dat alleen intelligente wezens boodschappen creeren en dat natuurwetten dat nooit doen. Als we een reeks priemgetallen zien, realiseren we ons dat die een intelligente oorsprong moet hebben, net als de boodschappen ‘Zet het afval buiten – Mam’ en ‘Mandy houdt van Tom’.

Opvallend genoeg was Contact gebaseerd op een roman van wijlen Carl Sagan, een vurig evolutionist die in spontane generatie geloofde en die aan de wieg stond van het echte SETI-programma. Het is opvallend omdat Sagan er vast van overtuigd was dat een simpele reeks priemgetallen wel het bestaan van een intelligent wezen bewijst, maar het equivalent van duizend encyclopedieen in het eerste eencellige leven niet. Je moet een heleboel geloof hebben om niet in God te geloven. Meer geloof dan wij hebben! En het was Sagan die dit over het menselijk brein schreef:

De informatie-inhoud van de menselijke hersenen, uitgedrukt in bits, is waarschijnlijk vergelijkbaar met het totale aantal verbindingen tussen de neuronen – ongeveer honderd biljoen, of 10¹⁴ bits. In geschreven vorm zou deze informatie ongeveer 20 miljoen boekdelen omvatten, evenveel als in de grootste bibliotheken ter wereld. Het equivalent van twintig miljoen boeken bevindt zich in het hoofd van ieder van ons. Het brein is een geweldig groot orgaan in een zeer kleine ruimte …. de neurochemie van de hersenen is verbijsterend actief; zij vormt de bedrading van een machine die wonderbaarlijker is dan alles wat mensen hebben ontworpen.

Sagans schatting van twintig miljoen boeken is waarschijnlijk zelfs nog aan de voorzichtige kant. Het is niettemin een verbijsterend getal. Stel je voor dat je op het center court van Madison Square Garden staat, een paar uur voor een basketbalwedstrijd. De zaal is helemaal leeg en je wordt omringt door bijna twintigduizend lege stoeltjes. Hoeveel boeken zou je op elk stoeltje moeten stapelen om er twintig miljoen in het stadion te krijgen?

Op elk stoeltje zou je maar liefst duizend boeken moeten zetten om alle twintig miljoen boeken kwijt te kunnen in Madison Square Garden. Probeer je dat eens voor te stellen. het dak is niet hoog genoeg voor zoveel boeken; je zou het dak eraf moeten slopen om te kunnen blijven stapelen! Zoveel specifieke, complexe informatie zit er tussen je oren. het brein is inderdaad een geweldig groot orgaan in een zeer kleine ruimte, zoals Sagan zegt, en het is oneindig veel ingenieuzer dan alles wat de mens ooit heeft gemaakt.

Laten we de feiten eens bekijken: Sagan besefte dat het menselijk brein evenveel informatie bevat als twintig miljoen boeken. Hij besefte ook dat die informatie aanzienlijk specifieker en complexer is dan een reeks priemgetallen. Waarom dacht hij dan dat de ene boodschap van een intelligent wezen afkomstig moest zijn, maar de andere, die twintig miljoen boeken lang is, niet? We zouden Sagan en zijn mede-darwinisten ook de volgende, even belangrijke vraag kunnen stellen: als intelligente mensen niets kunnen creeren wat ook maar in de buurt komt van het menselijk brein, waarom zouden we dan verwachten dat niet-intelligente natuurwetten dat wel kunnen?

met toestemming overgenomen uit ik heb te weinig geloof om atheist te zijn

Commentaar

Toevoegen Zoeken

Schrijf commentaar
Naam:
Email:	geen bericht bij:geen bericht bij:
Website:
Onderwerp:
UBBCode:	-kleur-aquazwartblauwfuchsiagrijsgroenlimoenmaroonnavyolivepaarsroodzilvertealwitgeel -grootte-tinysmallmediumlargehuge
	Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."